Obalenie katolickich „argumentów” na świętych obcowanie

10

24 czerwca 2015 - autor: G

Biorąc pod uwagę, że Kościół katolicki przez długie wieki tworzył wątpliwą podbudowę dogmatyczną dla kultu świętych, ulegając pogańskim wpływom, szukając oparcia w apokryfach i tradycji, kult ten, jakkolwiek by był uzasadniany, jest sprzeczny z jednoznacznym stanowiskiem Pisma Świętego. Kościół katolicki, kierując uwagę swoich wiernych w stronę umarłych, zachęca do społeczności z umarłymi, co jest swoistym przejawem nekromancji potępianej przez Biblię. 

communio1

Kościół katolicki czerpiąc z innych źródeł niż Pismo Święte (apokryfy, tradycja, tzw. cudowne objawienia, kulturowe zapożyczenia) skazany jest na duchową ciemność i ostateczną całkowitą klęskę. Oto obalenie najczęściej spotykanych, jak również „najbardziej wiarygodnych” argumentów, których używają katolicy, by bronić kultu świętych, tj. tego, że święci w niebie słyszą nas wszędzie i zawsze.

#1. Apokalipsa 6:9-11

A gdy otworzył piątą pieczęć, widziałem pod ołtarzem dusze zabitych z powodu słowa Bożego i świadectwa, które złożyli. I wołały donośnym głosem: Jak długo [jeszcze], Panie święty i prawdziwy, nie będziesz sądził i nie pomścisz naszej krwi na mieszkańcach ziemi? I dano każdemu [z nich] białą szatę, i powiedziano im, aby odpoczywali jeszcze przez krótki czas, aż dopełni się [liczba] ich współsług i braci, którzy mają zostać zabici jak i oni.

Kim są „dusze pod ołtarzem” w tym niebiańskim obrazie?

Niektórzy powołują się na te wersety, by wykazać, że dusza jest nieśmiertelna oraz święci idą do nieba. Po pierwsze, ten opis jest raczej symboliczny, nie dosłowny, jak z resztą większość Księgi Objawienia. Zauważ, że czterej jeźdźcy (apokalipsy) byli opisani wcześniej, w tym samym rozdziale. Nikt chyba nie wierzy, że są oni dosłownymi jeźdźcami, ale są symboliczną częścią WIZJI opisanej przez Jana. Należy zachować zgodny standard, a nie wybierać to, co komu pasuje, i brać to dosłownie, a już inną część w przenośni, by tylko dopasować do doktryny.

W WIZJI, Jan widział księgę…

Wtedy jeden ze starszych powiedział do mnie: Nie płacz! Oto zwyciężył lew z pokolenia Judy, korzeń Dawida, aby otworzyć księgę i rozwiązać siedem jej pieczęci. Ap 5:5

Chrystus otwierał każdą pieczęć. Jan widział pogląd przyszłych wydarzeń:

Potem zobaczyłem, a oto drzwi [były] otwarte w niebie, a pierwszy głos, który słyszałem, jakby trąby mówiącej do mnie, powiedział: Wstąp tutaj, a pokażę ci, co się ma stać potem. Ap 4:1

A kiedy Jan był w „zachwyceniu ducha”, gdy pieczęcie były otwierane…

I zaraz znalazłem się w zachwyceniu ducha. A oto w niebie stał tron, a na tronie [ktoś] siedział. Ap 4:2

…wydarzenia, które widział, nie działy się wtedy naprawdę. Były to rajskie zapowiedzi tego, co się zdarzy potem na ziemi. Uznanie tego jest absolutnie niezbędne do właściwego zrozumienia.

Podczas otwierania piątej pieczęci, Jan widział „dusze zabitych z powodu słowa Bożego i świadectwa, które złożyli”.

A gdy otworzył piątą pieczęć, widziałem pod ołtarzem dusze zabitych z powodu słowa Bożego i świadectwa, które złożyli. Ap 6:9

W ewangelii Mateusza znajduje się wyjaśnienie tego, co oznacza piąta pieczęć .

Wtedy wydadzą was na udrękę, będą was zabijać i będziecie znienawidzeni przez wszystkie narody z powodu mego imienia. A wówczas wielu się zgorszy, będą się wzajemnie wydawać i jedni drugich nienawidzić. Powstanie też wielu fałszywych proroków, i wielu zwiodą. A ponieważ wzmoże się nieprawość, miłość wielu oziębnie. Lecz kto wytrwa aż do końca, ten będzie zbawiony. A ta ewangelia królestwa będzie głoszona po całym świecie na świadectwo wszystkim narodom. I wtedy przyjdzie koniec. Gdy więc zobaczycie obrzydliwość spustoszenia, o której mówił prorok Daniel, stojącą w miejscu świętym (kto czyta, niech rozumie); Wtedy ci, którzy [będą] w Judei, niech uciekają w góry. Kto będzie na dachu, niech nie schodzi, aby coś zabrać ze swego domu. Kto zaś będzie w polu, niech nie wraca, aby wziąć swe szaty. A biada brzemiennym i karmiącym w tych dniach! Módlcie się więc, aby wasza ucieczka nie wypadła w zimie albo w szabat. Wtedy bowiem będzie wielki ucisk, jakiego nie było od początku świata aż dotąd ani nigdy nie będzie. A gdyby te dni nie były skrócone, żadne ciało nie byłoby zbawione. Ale ze względu na wybranych dni te będą skrócone. Jeśli wtedy ktoś wam powie: Oto tu jest Chrystus, albo: [Jest] tam – nie wierzcie. Powstaną bowiem fałszywi Chrystusowie i fałszywi prorocy i będą czynić wielkie znaki i cuda, żeby zwieść, o ile można, nawet wybranych.Oto wam przepowiedziałem. Jeśli więc wam powiedzą: Oto jest na pustyni – nie wychodźcie; Oto wewnątrz domu – nie wierzcie. Jak bowiem błyskawica pojawia się na wschodzie i jest widoczna aż na zachodzie, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Bo gdzie jest padlina, tam się zgromadzą i orły. Mt 24:9-28

Piąta pieczęć oznacza wielki ucisk, który nastąpi na ziemi. W wizji, Jan zobaczył długi okres męczeństwa chrześcijan (przed i przez średniowiecze), który był, jak również który nastąpi (wielki ucisk). Dusze, które były zabite (męczeństwo chrześcijan przez wieki), zostały poinformowane, by…

I dano każdemu [z nich] białą szatę, i powiedziano im, aby odpoczywali jeszcze przez krótki czas, aż dopełni się [liczba] ich współsług i braci, którzy mają zostać zabici jak i oni. Ap 9:11

Wszyscy letni, ale wciąż prawdziwi chrześcijanie, będą cierpieć to męczeństwo.

Wszystkich, których miłuję, karcę i smagam; bądź tedy gorliwy i upamiętaj się. Oto stoję u drzwi i kołaczę; jeśli ktoś usłyszy głos mój i otworzy drzwi, wstąpię do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze mną. Ap 3:19-20

Ci, którzy poprzednio umarli, wciąż kontynuują „odpoczynek” (pozostając „w uśpieniu” w swoich grobach)…

Dlatego [Pismo] mówi: Obudź się, który śpisz, i powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus. Ef 5:14

Dlatego jest wśród was wielu słabych i chorych, a niemało też zasnęło. 1Kor 11:30

…do czasu, aż pozostali będą umęczeni.

„Dusze” (zmarli święci) płaczące o „pomszczenie naszej krwi”…

I wołały donośnym głosem: Jak długo [jeszcze], Panie święty i prawdziwy, nie będziesz sądził i nie pomścisz naszej krwi na mieszkańcach ziemi? Ap 6:10

…to porównanie do krwi Abla (jego życia)…

Gdyż duszą każdej cielesnej natury jest jej krew; dlatego powiedziałem synom Israela: Nie wolno wam spożywać krwi żadnej cielesnej natury, bo duszą każdej cielesnej natury jest jej krew; ktokolwiek by ją spożywał będzie wytracony. Kpł 17:14

A Bóg powiedział: Co uczyniłeś! Głos krwi twojego brata woła do Mnie z ziemi. Rdz 4:10

…płaczącego do Boga z ziemi. Oczywiście, ani krew, ani zmarli nie potrafią wołać…

Umarli nie będą chwalili Pana, ani kto z tych, co zstępują do miejsca milczenia. Ps 115:17

…więc znaczenie musi być symboliczne, nie dosłowne. „Dusze zabitych pod ołtarzem” oznaczają przyszłe męczeństwo świętych.

#2. Apokalipsa 19:1

Po tych rzeczach usłyszałem w Niebie jakby wielki głos licznego tłumu, który mówił: Alleluja; wyzwolenie, chwała, cześć i moc naszego Pana Boga.

Słowo „tłum” było tu tłumaczone z ochlos (gr.). Nie ma tu mowy o świętych, mowa jest tylko o tłumie. Odnosi się to do aniołów w niebie, których jest tam mnóstwo. Śpiewają i chwalą Boga.

Zobaczyłem też i usłyszałem głos wielu aniołów dokoła tronu i stworzeń, i starszych, a liczba ich wynosiła dziesięć tysięcy razy dziesięć tysięcy i tysiące tysięcy. Ap 5:11

#3. Mt 22:31-32

A co do zmartwychwstania umarłych, czy nie czytaliście, co wam zostało powiedziane przez Boga: Ja jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żywych.

Ten fragment tekstu często jest używany, by udowodnić, że święci teraz żyją w niebie i wstawiają się za nami, bo przecież „Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych”. Jednak wystarczy nie wyrywać z kontekstu kawałka tekstu. Czytamy od początku…

A co do zmartwychwstania umarłych, czy nie czytaliście, co wam zostało powiedziane przez Boga: Ja jestem Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba? Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żywych.

Chrystus nie mówi o ludziach, którzy są teraz w niebie, ale o tych, którzy zmartwychwstaną w przyszłości, bo „Bóg jest Bogiem żywych”. Abraham, Izaak i Jakub czekają teraz w grobach na zmartwychwstanie, Chrystus nie mówi o tym, że są oni TERAZ w niebie.

#5. Apokalipsa 5:8

A gdy wziął księgę, cztery stworzenia i dwudziestu czterech starszych upadło przed Barankiem, a każdy z nich miał harfę i złote czasze pełne wonności, którymi są modlitwy świętych.

Niektórzy fałszywie twierdzą, że dwudziestu czterech starszych zostało wybranych ze zbawionych ludzi. Ci starsi to duchowe istoty stworzone przez Boga jako Jego doradcy. Oni zostali stworzeni przed stworzeniem fizycznym, wraz z cherubinami (Michał, Gabriel i Lucyfer – który stał się szatanem – tylko ci trzej zostali wymienieni w Biblii), serafinami i czterema stworzeniami, a także miliardami innych aniołów, które służą Bogu. Nie mogą to być święci, bo „nikt nie wstąpił do nieba, tylko ten, który zstąpił z nieba” (J 3:13).

#6. Heb 12:1

Dlatego też i my, otoczeni tak wielkim zastępem świadków, zrzuciwszy z siebie wszystko, co krępuje swobodę ruchów, a zwłaszcza obciążający nas grzech, biegnijmy wytrwale do czekającej nas walki.

Mamy tutaj wyrażenie: „Dlatego też”. Musimy się więc cofnąć do wcześniejszych wersetów, by złapać znaczenie tego. Rozdział jedenasty listu do Hebrajczyków wymienia sporo ilość świętych ze Starego Testamentu, m.in.: Abel, Henoch, Noe, Abraham, Izaak, Jakub, Sara, Józef i Mojżesz. Bóg obiecał tym ludziom swoje królestwo. Co mówi Pismo dalej?

A jednak ci wszyscy, choć przez wiarę otrzymali świadectwo, nie doczekali spełnienia obietnicy. Bóg bowiem ze względu na nas przygotował coś wspanialszego, ażeby bez nas nie osiągnęli oni celu! Heb 11:39-40

Ci święci wciąż czekają na zmartwychwstanie. Więc nie mogą to być święci, którzy są teraz w niebie i się za nami wstawiają! Autor listu zachęca Żydów do znoszenia przeciwności i prześladowań przyszłego, siedmioletniego wielkiego ucisku. Oni świadczą o wierności Boga, a On będzie ich widział przez wszystkie kolejne lata. Wierzący Żydzi, żyjący podczas wielkiego ucisku, zostaną powiadomieni o tych świętych, którzy przeżyli dawne prześladowania i Bóg ich nie opuścił. Ci „uciskowi” święci są zachęceni do zniesienia „czekającej walki” (Heb 12:1) przez podążaniem za przykładem świętych ze ST („wielki obłok świadków” Bożej wierności – znaczenie polegania na Nim).

Na koniec warto dodać parę wypowiedzi katolików, które nadają się bardziej do działu „Humor”. Tak wyjaśniają kult świętych…

Pytanie: Czy święci słyszą nasze myśli?

Odpowiedź: Należy przyjąć, że święci słyszą nasze myśli, kiedy chcemy by słyszeli. Czyli gdy się do nich zwracamy. W pozostałych wypadkach raczej nie słyszą… Tak to chyba jest.

•••

Te cytaty… dosłownych może nie znajdziesz.
Jezus mówi – „Badźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski” (Mt 5,48), w Księdze Kapłańskiej 11,44 znów: „świętymi bądźcie jak świety jest wasz Ojciec w niebie”.
„Jak” nie oznacza „równy” – ale może oznaczać dar słyszenie próśb, modlitw ludzi i wspomagania żyjących modlitwą.

Źródła:

https://forwhatsaiththescriptures.wordpress.com/2014/09/05/great-cloud-of-witnesses-hebrews-12-1/

http://zapytaj.wiara.pl/pytanie/pokaz/1f6896

http://rcg.org/books/tbdse.html

http://rcg.org/books/dtsgth.html

http://forum.wiara.pl/viewtopic.php?f=24&t=26596

Opracowanie: Girion

Reklamy

10 thoughts on “Obalenie katolickich „argumentów” na świętych obcowanie

  1. Magdula pisze:

    dzięki serdeczne za to opracowanie.. jak zawsze konkretnie i rzeczowo..
    pozdrawiam 🙂

    Polubienie

  2. katolik pisze:

    Witaj Girionie.

    Przeczytałam ten art i muszę zwrócić Ci uwagę na jeden fakt bardzo istotny przy próbach interpretacji Pisma Świętego – mylisz doczesność z wiecznością – stan łaski uświęcającej duszy z pogrążeniem w grzechu ciężkim, który to odbiera duszy tą wspaniałą łaskę – w przypadku interpretacji musisz zwracać uwagę również, do kogo były skierowane nauki, bo zawsze to są nauki poza nakazami. To są podstawowe zasady konieczne przy interpretacji – i nie zwracaj uwagi na bezkrytycznych pochlebców – demon tak się zachowuje rechocząc później z wyrządzonej krzywdy moralno-duchowej.

    Pozdrawiam – miłego dnia – B.

    Polubienie

    • Girion pisze:

      muszę zwrócić Ci uwagę na jeden fakt bardzo istotny przy próbach interpretacji Pisma Świętego – mylisz doczesność z wiecznością – stan łaski uświęcającej duszy z pogrążeniem w grzechu ciężkim, który to odbiera duszy tą wspaniałą łaskę – w przypadku interpretacji musisz zwracać uwagę również, do kogo były skierowane nauki, bo zawsze to są nauki poza nakazami.

      Pewnie te katolickie „interpretacje” to nie są „próby”? Proszę wskazać konkretnie, co jest źle, a nie rzucać ogólnikami, które mają się nijak do podanych fragmentów. Nie wypada mówić: „Jak nie pasuje, to zrób lepsze”…

      Polubienie

  3. krav pisze:

    Katolik ty zrozum, że dusza w Biblii = człowiek, istota żywa, ja, osoba np. 1 Sam 18:(1) A gdy dokończył rozmowy z Saulem, dusza Jonatana przylgnęła do duszy Dawida, i umiłował go Jonatan jak siebie samego.

    Człowiek powstał z prochu ziemi + dech = dusza = istota żywa = biblia gdańska – istota żywiąca = człowiek

    Napisz mi proszę jakie są opcję według kk po śmierci gdzie można iść itp. według waszych teorii i nauk.

    Pozdrawiam,
    Krav

    Polubienie

    • Girion pisze:

      Napisz mi proszę jakie są opcję według kk po śmierci gdzie można iść itp. według waszych teorii i nauk.

      Masz: https://uderzwfalsz.wordpress.com/2015/01/16/droga-do-zbawienia-wg-katolicyzmu/

      Tylko – na własną odpowiedzialność, i nie pogub się 🙂

      Polubienie

    • Magdula pisze:

      „dusza w Biblii = człowiek, istota żywa,”

      to jest tak logiczne jak fakt, że w PŚ zwierzęta są równiez nazwane duszą żyjącą.

      a teraz zwracam się do „katolika”

      1 Pytanie: Czym jest duch według Biblii?

      odpowiedź: Według Biblii, „duch” jest siłą życiową czy „tchnieniem życiowym”, które Bóg pierwotnie dał człowiekowi (I Mojż. 2,7) i zwierzętom (I Mojż. 7,15.21.22). Hebrajskie słowo oznaczające „tchnienie”, „oddech” (ruah) jest często tłumaczone jako „duch” (zob. Job 33,4; 34,14, gdzie „duch” i „tchnienie” są używane zamiennie).

      Kazn. 3,19-21: „Duch” czy „tchnienie życia” jest darem od Boga, który człowiek dzieli ze zwierzętami, tak więc pod tym względem człowiek nie przewyższa zwierząt.

      Job. 27,3: „Duch” czy „tchnienie” od Boga znajduje się w „nozdrzach” człowieka.

      Ps. 146,3-4: „Duch” człowieka „opuszcza go”, a człowiek „wraca do prochu swego”.

      Jak. 2,26: „Ciało bez ducha [tchnienia] jest martwe”. Dlatego najprostszą definicją słowa „duch”, użytego w tym sensie, jest: „To, co utrzymuje ciało przy życiu, a w chwili śmierci powraca do Boga”.

      Czym, się różni Duch Boży od ducha ludzkiego?
      Moim zdaniem tym, że Duch Boży jest jednocześnie Bogiem – istotą duchową od zawsze- nie potrzebuje ciała w rozumieniu ludzkim , ziemski aby istnieć. Zauważ, że nigdzie PŚ nie nazywa Boga duszą. Dlaczego? A dlatego, ze dopiero po połączeniu ducha (tchnienia życiowego) z ciałem ludzkim stworzonym przez Boga na potrzeby ziemskie powstaje dusza czyli istota żyjąca a wiec posiadająca świadomość, inteligencję, pamięć, emocje, odczucia i wolę itd.

      2 Pytanie: Czym jest dusza żyjąca według Biblii?

      Według Biblii, „dusza żyjąca” jest żywą istotą; świadomą osobą, czyli osobowością, jednostką (zob. I Mojż. 12,5; 36,6; III Mojż. 4,2, gdzie „dusza” oznacza „osobę”).
      Porównaj Mat. 16,26 z Łuk. 9,25, gdzie Biblia używa słowa „dusza” na oznaczenie osoby. „Dusza” oznacza po prostu człowieka – całą, świadomą, żywą, oddychającą osobę, funkcjonującą normalnie w życiu.
      Zauważ, że w świetle Biblii samo ciało nie jest w pełni człowiekiem, czyli „duszą”. Również sam „duch” nie jest w pełni człowiekiem, czyli „duszą”. „Dusza”, czyli „istota”, istnieje tylko wtedy, kiedy ciało i „duch” są ze sobą połączone!

      Kazn. 9,5-6: „Umarli niczego nie wiedzą”.

      Kazn. 9,10: „W krainie umarłych, do której idziesz, nie ma ani działania, ani zamysłów, ani poznania, ani mądrości”.

      Ps. 6,6: „W krainie umarłych któż cię wysławiać będzie?”

      Ps. 115,17: „Umarli nie będą chwalili Pana”.

      Job 14,21: Dzieci zmarłego zdobywają szacunek, ale on o tym nie wie.

      Dz. 2,29.34: Dawid, choć nie żył od tysięcy lat, „nie wstąpił do nieba”.

      Co to oznacza? Jak według Biblii nazywamy stan śmierci? Zupełne ustanie świadomości i osobowości w chwili śmierci jest nazwane „snem śmierci” (Ps. 13,4) Jest to stan przejściowy podczas którego oczekujemy „wybudzenia” – zmartwychwstania do życia wiecznego.

      Śmierć w Biblii jest porównana do:
      1.”snu” (Dz. 7,60); tysiące lat spędzonych w grobie wydadzą się człowiekowi jedynie chwilowym snem w niebycie;
      2. „cienia” (Ps. 23,4); cień jest bezsilny – nie może nikogo skrzywdzić;
      3. wroga, którego „żądło” zostanie wyrwane (I Kor. 15,55); dlatego chrześcijanin nie boi się śmierci, bo wie, że nie jest ona wieczna.

      Pozdrawiam 🙂

      Polubienie

  4. krav pisze:

    poczekam na odp od katolika 😉

    Polubienie

  5. Magdula pisze:

    ja też bardzo bym chciała choć raz przeczytać RZECZOWY komentarz- tudzież odpowiedź KONKRETNĄ „katolika” oczywiście oparty na PŚwiętym.

    napisałaś: ” i nie zwracaj uwagi na bezkrytycznych pochlebców – demon tak się zachowuje rechocząc później z wyrządzonej krzywdy moralno-duchowej.”

    „katolik-u” czy mogłabyś rozwinąc to zdanie?

    Polubienie

  6. Gosia pisze:

    Super artykuł! Katolicy nie chcą przyjąć przyjąć prawdę nawet jak mają niepodtwarzalne dowody ze zostali zawiedzeni. dlatego że zamiast miłować Boga i Jezusa bardziej czczą papieży, ich zmarłych świętych i to co im ksiądz wymyśli…

    Polubienie

  7. Gosia pisze:

    Przepraszam za błędy pisze z tel i mam obcy język w klawiaturze

    Polubienie

Możliwość komentowania jest wyłączona.

  • 810,783 wyświetleń
%d blogerów lubi to: