Kult krzyża – symbolu pogańskiego i narzędzia zbrodni

25 marca 2015 - autor: G

Miliony nosi lub posiada krzyż, ale niewielu jest świadomych jego starożytnych korzeni.

Dramatyczny głos emanuje z telewizji:

Krzyż jest uważany przez chrześcijaństwo jako symbol wiary w Jezusa. Cieszymy się, że możemy zaprezentować ten piękny, 24-kartowy złoty krzyż ze złotym łańcuszkiem. Przyniesie ci on dużą radość podczas gdy będziesz go dumnie nosił jako symbol twojej wiary. Pozwól mu inspirować cię podczas twojej chrześcijańskiej drogi. Złóż zamówienie dzwoniąc pod numer podany na ekranie, a my bezzwłocznie dostarczymy ci twój krzyż po trzech ratach po $39,95. Ilość ograniczona, więc nie zwlekaj!

Poruszony do działania przez słowa prezentera i obrazy świecącego, złotego krzyża, widz podniósł słuchawkę i wybrał numer. Jak miliony innych ludzi, chciał nosić ten znak jego religii. Chciał, żeby inni widzieli, że jest „chrześcijaninem”.

Krzyż jest czczony i szanowany przez szerokie spektrum tradycyjnych chrześcijańskich kościołów. To kamień węgielny, ponoć przedstawiający wiadomość Jezusa Chrystusa i w jaki sposób On umarł za grzechy świata.

Założony na szyję, umieszczony w samochodzie, zawieszony na ścianie, schludnie ustawiony na cmentarzach, na wieżach kościelnych, lub postawiony przy drodze. Ten symbol zrobiony jest z wielu materiałów ułożonych w różnym kształcie, formie i miejscu.

Większość nosi zwykły krzyż – pionowy pal z biegnącą poziomo poprzecznicą ulokowaną na wysokości jednej trzeciej od góry. Niektóre mają dwie poprzecznice, inne mają owalny okrąg na górze krzyża. Jeszcze inny typ krzyża zwany krucyfiksem ma figurkę „Jezusa” przybitą do niego. Kształy, rozmiary, konfiguracje – ich liczba wydaje się nieskończona, mówiąc ogólnie – „coś dla każdego”.

Podczas gdy Biblia mówi o „krzyżu Chrystusa” (Ga 6:12), czy to znaczy, że chrześcijanin powinien używać krzyża jako symbolu fizycznej manifestacji swojej wiary?

Jezus ostrzegał Jego uczniów o ślepym podążaniu za ludzkimi tradycjami (Mk 7:6-7), nie wolno ci robić założeń. Nie akceptuj po prostu lub zakładaj, że krzyż jest biblijny – szukaj dowodu!

STAŁY PRZYPOMINACZ?

Symbole noszą pewne znaczenia. Często są użyte, by wywołać pewne uczucia lub myśli w głowach osób patrzących się na nie. Niektóre przynoszą pamięć wydarzeń, miejsc lub ludzi. Narodowe flagi, tablice pamiątkowe, posągi, rzeźby znanych ludzi oraz tablice nagrobne.

Z wizerunkiem krzyża sprawa nie ma się inaczej. Niewielu dostrzega, jakie znaczenie ma ten symbol dla Boga. Płynie z tego wiele pytań: Czy Bóg chce, żebyś nosił krzyż i pokazywał go tam, gdzie żyjesz? Czy Bóg chce widzieć instrument okrucieństwa na szyjach chrześcijan, na ścianach ich domów, wiszący w samochodach? Czy Bóg chce patrzeć na symbol, który mu przypomina śmierć Jego Syna? (Czytaj Mt 27:46, 2Kor 5:21, Iz 53:6, 59:2). A czy ty byś nosił stały przypominacz, który mówi ci o tym, jak zginął twój syn? Pomyśl o tym!

Rozważ dalej. Gdyby Chrystus był skazany na śmierć i wyrok zostałby wykonany bronią palna, to nosiłbyś symbol (figurkę) tej broni na szyi? Gdyby Chrytus zginął na krześle elektrycznym, to powiesiłbyś miniaturkę krzesła na ścianie twojego domu, jako znak twojej wiary? A gdyby to było uśmiercenie poprzez zastrzyk z trucizną, to powiesiłbyś sobie małą strzykawkę na samochodzie?

Dlaczego czcisz – oddajesz hołd – narzędziu użytym przy śmierci Chrystusa? Jesteś pewien, że Bóg tego chce?

PRZED CHRYSTUSEM

Krzyż nie był szeroko używany w mainstreamowym chrześcijaństwie do czasu, aż cesarz rzymski – Konstantyn – około 270 lat PO Chrystusie założył swój kościół w Dzień Pięćdziesiątnicy. Żaden z apostołów lub chrześcijan z I wieku nie używał, ani nie akceptował go jako „chrześcijański” symbol.

Encyklopedia Klasyczna, oparta na jedenastej edycji Encyclopaedia Britannica mówi:

Z powodu jego prostoty formy, krzyż był używany zarówno jako symbol religijny, a także ornament, od świtu ludzkiej cywilizacji. Różne obiekty datowane na dużo wcześniej niż chrześcijańska era, były ułożone, znaczone różnymi krzyżami w prawie każdej części starego świata. Indie, Syria, Persja i Egipt dostarczały niezliczonych przykładów, podczas gdy liczne przykłady datowane od późnej epoki kamienia do czasów chrześcijańskich były znalezione w prawie każdej części Europy. Użycie krzyża jako symbolu religijnego w czasach przed-chrześcijańskich, a także pośród nie-chrześcijan, może być uważane prawie za uniwersalne. We wielu przypadkach było to związane z pewnymi formami czczenia natury. Według książki Ralpha Woodrowa pt. Babylon Mystery Religion, „Wieki przed, zanim ludzie poznali sztukę, wierzyli w krzyż, jako symbol religijny. Był uważany za ochraniacz i był umieszczany na grobach.” Ten symbol wciąż jest umieszczany na grobach!

Książka kontynuuje:

W 46 roku przed Chrystusem, rzymskie monety pokazywały Jupitera trzymającego długie berło kończące się krzyżem. Westalki pogańskiego Rzymu nosiły krzyż zawieszony na szyi, tak samo, jak rzymskokatolickie zakonnice dzisiaj.

Według Vine’s Expository Dictionary of Old and New Testament Words, kształt krzyża ma korzenie wprost ze starożytnej Chaldei, a był używany jako symbol boga Tammuza (będący w kształcie mistycznego Tau, jako pierwsza litera jego imienia) w tym kraju, a także w krajach w pobliżu, wliczając Egipt. Do połowy trzeciego wieku n.e. kościoły albo odeszły, albo zmieniły pewne doktryny wiary chrześcijańskiej. Żeby zwiększyć prestiż odstępczego, kościelnego systemu, poganie zostali przyjęci do wspólnoty… i pozwolono im w dużej ilości zachować ich pogańskie znaki i symbole. Stąd, Tau lub T, w jego najpowszechniejszej formie, z obniżonym elementem poprzecznym, zostało zaadaptowane jako krzyż Chrystusa.

Kim był Tammuz? W starożytności był znany pod wieloma imionami: Baal, Moloch, Ozyrys. Biblia identyfikuje go jako Nimrod:

Był on dzielnym myśliwym przed Panem. Dlatego mówi się: Dzielny myśliwy przed Panem jak Nimrod. Gen 9:10

Słynny żydowski historyk, Josephus, opisał w dziele Antiquities of the Jews ważny dowód na funkcję Nimroda w po-potopowym świecie. Zauważ: „On stopniowo również zmieniał rząd w tyranię… […] Wielu było takich, którzy byli gotowi iść za Nimrodem, i uważali, że tchórzostwem jest uległość wobec Boga.

Ezechiela 8:13-14 opisuje obraz kobiety z Izraela „płaczącej za Tammuzem”. Ten Tammuz (bóg ognia) z tajemniczej religii Babilonu, to nikt inny, jak Nimrod. Etymologia słowa Tammuz ukazuje nam: tam znaczy „uczynić perfekcyjnym”, muz znaczy „ogień”. Innymi słowy: uczynić perfekcyjnym poprzez palenie w ogniu.

Starożytny Izrael wpadł we wielbienie Tammuza. Znowu, był on znany jako Baal, albo Moloch. Jer 32:35

Te praktyki były tak ohydne, że Bóg powiedział, iż one nigdy nie trafią do Niego. Były dla Niego niewyobrażalne!

Jeśli symbol był najpierw używany przez pogańskiego boga, który był związany z ofiarami dzieci – powinieneś go wciąż nosić wokół szyi?

Zobacz też, co mówi Davis Dictionary of the Bible o pochodzeniu krzyża:

Przed-chrześcijański krzyż w takiej, lub innej formie był używany jako święty symbol wśród Fenicjan i Egipcjan, oraz wśród wielu innych nacji. Hiszpanie w XVI wieku znaleźli go wśród Indian z Meksyku i Peru, ale jego symboliczne znaczenie było całkiem inne od tego, które jest związane z dzisiejszym krzyżem.

Jakie było to inne znaczenie? Był używany jako symbol płodności.

Różne postacie krzyży zostały znalezione wszędzie, na egipskich monumentach i grobach, a są uważane przez wiele autorytetów za symboliczne fallusy (reprezentacja męskich organów płciowych), lub za symboliczne stosunki płciowe… W egipskich grobach crux ansata (krzyż z okręgiem lub ręką na górze) został znaleziony zaraz obok fallusa. (A Short History of Sex-Worship)

Jasne jest, że symbol krzyża w różnych formach ma pogańskie korzenie, a także znaczenia – z poza chrześcijaństwa. Korzenie krzyża datuje się na długo wcześniej, zanim narodził się Jezus i Kościół, który założył. Został on „schrystianizowany” i wniesiony do powszechnego chrześcijaństwa.

Jak wyglądał krzyż, na którym umarł Chrystus? Jakiego był kształtu? Krążą różne opinie.

Jedni wierzą, że tradycyjnie umarł na krzyżu z dwiema poprzecznicami, Jego stopy były przybite razem, a ręce rozpięte. Ewangelia mówi, że został przybity do krzyża. Jednak bliższe badanie jest wskazane.

Greckie słowo stauros, oznacza krzyż. Vine’s Expository Dictionary of New Testament Words mówi, że to słowo głównie oznacza „prosty pal lub słup”, do którego zostawali przybici złoczyńczy na egzekucję. Jest wyraźne rozróżnienie od kościelnej wersji dwóch skrzyżowanych pali.

Co ciekawe, w Piśmie jest mowa o tym, że Chrystus został przybity do „drzewa” 1P 2:24, Dz 5:30, 10:39, 13:29.

Greckie słowo użyte tutaj to xulon, co znaczy „belka drewniana, kij, drzewo, lub inna drewniana rzecz”.

W starożytności, rzymianie krzyżowali ludzi używając drewnianych struktur różnych kształtów. Czasami używali prostych pali lub słupów. Czasami używali drewnianych krzyży umieszczając belkę poprzeczną albo na samym czubku, albo trochę poniżej czubka. Biblia nie mówi dokładnie na jakim stauros lub xulon Chrystus umarł.

cross

Historycy w czasach Chrystusa odnotowali, że krzyżowano ludzi na prostych palach, palach z poprzecznicami w różnych pozycjach, a nawet na pniach drzew.

Rzymski historyk Seneka Młodszy pisał:

Widzę tam krzyże, nie tylko jeden rodzaj, ale kilka różnych kształtów. Ofiara wisi głową w dół, inna jest przybita do palu, a kolejna ma rozciągnięte ręce na poprzecznicy.

Kształt nie jest ważny, ważna jest ofiara Chrystusa. Gdyby dokładny kształt krzyża miał znaczenie, ewangeliści na pewno by nam to przekazali. Śmierć na krzyżu była horrorem. Historyk Seneka stwierdził, że lepiej dla skazanego byłoby popełnić samobójstwo, aniżeli przejść przez taką torturę.

ZŁE NASTAWIENIE

Dzisiejsze chrześcijaństwo przedstawia Jezusa jako bezbronne dzieciątko w żłobie, albo długowłosego słabeusza przybitego do krzyża. Jednak Biblia mówi o tym, że Chrystus wygląda teraz zupełnie inaczej:

Głowa zaś jego i włosy były lśniące jak śnieżnobiała wełna, a oczy jego jak płomień ognisty, a nogi jego podobne do mosiądzu w piecu rozżarzonego, głos zaś jego jakby szum wielu wód. W prawej dłoni swej trzymał siedem gwiazd, a z ust jego wychodził obosieczny ostry miecz, a oblicze jego jaśniało jak słońce w pełnym swoim blasku.  Ap 1:14-16, BW

Zamiast skupiać się na tym, jak Jezus wyglądał w przeszłości powinniśmy pomyśleć o Nim, jak wygląda teraz. Jako o nadchodzącym Królu, który będzie władał narodami.

Noszenie krzyży, obrazków oraz innych „podobizn rzeźbionych”, by „czuć się religijnym” jest „pozorem pobożności”:

Którzy przybierają pozór pobożności, podczas gdy życie ich jest zaprzeczeniem jej mocy; również tych się wystrzegaj. 2Tym 3:5, BW

Krzyże są wytworem ludzkiej ręki i nie powinny być wielbione. Starożytny Izrael popadał w czczenie fizycznych obiektów. Nie inaczej jest dzisiaj:

I pozdejmował cały lud złote kolczyki, które mieli w uszach swoich, i przynieśli je do Aarona. I przyjął je z ich rąk, i ulał z tego w formie z gliny posąg cielca. Wtedy oni rzekli: To są bogowie twoi, Izraelu, którzy cię wyprowadzili z ziemi egipskiej. Ex 32:3-4, BW

Ludzie potrzebują czegoś, by uzmysłowić sobie Boga, więc czują potrzebę, by stworzyć sobie „uobecnienie, obraz” Boga. Uważają, że ciężko jest (w rzeczywistości jest to niemożliwe), by wielbić Boga, którego nie widać. Bóg składa się z ducha, nie z przedmiotów wytworzonych przez ludzi – złotych, srebrnych, drewnianych.

Lecz nadchodzi godzina i teraz jest, kiedy prawdziwi czciciele będą oddawali Ojcu cześć w duchu i w prawdzie; bo i Ojciec takich szuka, którzy by mu tak cześć oddawali. Bóg jest duchem, a ci, którzy mu cześć oddają, winni mu ją oddawać w duchu i w prawdzie. J 4:23-24, BW

Krzyż jest pogański, nie honoruje on Ojca i Syna. Mamy się wystrzegać wszystkiego, co jest pogańskie:

Gdy Pan, Bóg twój, wprowadzi cię do ziemi, do której idziesz, aby ją objąć w posiadanie, wypędzi przed tobą wiele narodów: Chetejczyków, Girgazyjczyków, Amorejczyków, Kananejczyków, Perezyjczyków, Chiwwijczyków i Jebuzejczyków, siedem narodów liczniejszych i potężniejszych niż ty, i wyda je Pan, Bóg twój, tobie, i ty je wytracisz: Obłożysz je klątwą, nie zawrzerz z nimi przymierza ani się nad nimi nie zlitujesz. Nie będziesz z nimi zawierał małżeństw. Swojej córki nie oddasz jego synowi, a jego córki nie weźmiesz dla swojego syna, gdyż odciągnęłaby ode mnie twojego syna i oni służyliby innym bogom. Wtedy zapłonąłby przeciwko wam gniew Pana i szybko by cię wytępił. Lecz tak z nimi postąpicie: ołtarze ich zburzycie, pomniki ich potłuczecie, święte ich drzewa wytniecie i ich podobizny rzeźbione w ogniu spalicie.Gdyż ty jesteś świętym ludem Pana, Boga twego. Ciebie wybrał Pan, Bóg twój, spośród wszystkich ludów na ziemi, abyś był jego wyłączną własnością. Pwt 7:1-6

DOBRE NASTAWIENIE

Jak powinniśmy czcić Jezusa? Jaki rodzaj uwielbienia On chce odbierać?

Na to bowiem powołani jesteście, gdyż i Chrystus cierpiał za was, zostawiając wam przykład, abyście wstępowali w jego ślady; On grzechu nie popełnił ani nie znaleziono zdrady w ustach jego; On, gdy mu złorzeczono, nie odpowiadał złorzeczeniem, gdy cierpiał, nie groził, lecz poruczał sprawę temu, który sprawiedliwie sądzi. 1P 2:21-23

Uwielbienie Boga ma odbywać się przez aktywne przestrzeganie Bożych przykazań. Zamiast skupiania się na śmierci Chrystusa, a w konsekwencji na krzyżu, raczej naśladuj Jego życie.

Na podstawie:

http://www.ucg.org/booklet/jesus-christ-real-story/

http://rcg.org/articles/sywacc.html

Opracowanie: Girion

Reklamy
%d blogerów lubi to: